ถั่วงอกที่ยืดตัวเข้าหาแสงเสมอ

หวัดดีค่า ..

วันนี้มาพบกับงานฝีมือผสมศิลปะที่เกิดจากอารมณ์ชั่ววูบของ จขบ. กันดีกว่าค่ะ

 

บล็อกวันนี้ ขอเสนอ...

 

ที่เก็บ DVD สำหรับซีรี่ย์ทำเองงงงงง....

 

 

เริ่มตั้งแต่เย็บเล่มรวมแผ่นกันเลยทีเดียว...

แล้วก็นั่งทำกล่องใส่เพื่อความหรูหรายิ่งขึ้น รูปบนกล่องวาดด้วยสีน้ำ...วาดเองด้วยนะเธอว์ว์

 มาดูกันเล้ย!!

กล่องด้านหน้า

 

 

ไส้ในกล่อง ปกเขียนด้วยกาแฟ (เป็นครั้งแรกที่ลองใช้กาแฟ)

 

เปิดดูข้างในนิดนึง

 

ด้านหลังกล่อง

 

ทั้งหมดนี้ใช้เวลาทำ 2 วันค่ะ มั่วไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็ได้เอง นอกจากนี้เรายังห่างหายจากการจับสีน้ำมาปีกว่าๆ

ระหว่างทำก็แว่บไปทำอย่างอื่นบ้างอะไรบ้าง...แต่ในที่สุดก็ทำเสร็จล่ะ

 

ลองทำดูกันมั้ยคะ?

 หมดแล่ววว...ราตรีสวัสดิ์ค่ะ :)

 

 

ไปเชียงใหม่มา 1 เดือนค่ะ แต่ไปอยู่ในตัวเมืองเชียงใหม่ได้ประมาณอาทิตย์นิดๆ

 สี่วันแรกเมื่อตอนปลายมีนา กับอีกสี่วันหลังเมื่อปลายเมษาถึงต้นพฤษภา

นอกนั้นที่เหลือ...ขึ้นไปใช้ชีวิตเรียบง่ายที่พันพรรณมาค่ะ

 

เราจะขอพักเรื่องราว ณ พันพรรณไว้ก่อน คาดว่าเรื่องนี้คงต้องเล่ากันยาว

แต่มีอยู่เรื่องหนึ่งที่อยากเล่าให้ฟังสั้นๆ ณ ตอนนี้ค่ะ

 

จะขอพูดถึงเมืองเชียงใหม่ หลังจากที่เราได้ไปทำความรู้จักมา

 

สิ่งที่ประทับใจมากๆ ในเมืองเชียงใหม่

1. พี่เจ้าของเพลินเพลิน และเพลินเพลิน เกสต์เฮ้าส์เล็กๆ ฮิปๆ ใกล้ๆ ห้าแยกสันติธรรม

2. พี่ลิตร ขนม เบเกอรี่โฮมเมดที่อร่อยที่สุดเท่าที่เคยกินมา ในราคาไม่แพง และยังใจดีมากๆ ด้วย

3. เวียงจูมออน ทีเฮ้าส์ ร้านชาสีชมพูที่อบอุ่น ยิ้มแย้ม และน่ารักที่สุดเท่าที่เคยเจอะเจอ

4. หอมปากหอมคอ คาเฟ่เล็กๆ ในซอยนิมมานฯ 1 พี่เจ้าของน่ารัก อัธยาศัยดี และ Chocolate freeze ที่อร่อยที่สุดในสามโลก

 

 

สิ่งที่ต้องเบ้ปากให้ ในเมืองเชียงใหม่

1. รถราในเมืองเชียงใหม่ จะเยอะไปถึงไหนครับท่าน

 คือว่าก็เข้าใจนะว่า เชียงใหม่ก็เมืองใหญ่ แต่ถึงแม้ว่าเราจะอยู่กรุงเทพฯ มานาน เราก็ไม่สามารถทนรับได้กับรถราในเมืองเชียงใหม่

โดยเฉพาะอย่างยิ่งน้ำใจของคนขับที่มีต่อคนที่จะข้ามถนน หรือคนที่ขี่จักรยาน ได้ไปทำตัวทั้งจะข้ามถนนและขี่จักรยาน ก็ได้รับประสบการณ์ที่แทบจะร้องไห้ไม่ต่างกัน

 เราคิดว่า คนขับรถหลายๆ คนคงมองเห็นคนที่ทำหน้าเลิ่กลั่กจะข้ามถนนอยู่ แต่ก็ไม่เห็นมีใครชะลอให้ข้ามได้ แม้จะรอตรงทางม้าลายก็ตาม (ทางข้ามนั้นไม่มีไฟให้กด)

จะข้ามถนนแต่ละที เหมือนเอาชีวิตไปเสี่ยง ถึงแม้เราจะมั่นใจในทักษะการข้ามถนนที่ฝึกปรือมาจากกรุงเทพมากแค่ไหนก็ตาม แต่ว่า...มันไม่ใช่อะ จ๊อดดดด

ส่วนประสบการณ์ปั่นจักรยาน คือไม่ได้เป็นคนปั่นหรอกค่ะ แต่ซ้อนเพื่อนเอา คือว่า รถที่จะเลี้ยวซ้ายน่ะ ทำไมไม่ชิดเลนซ้ายไว้อะคะ ทำไมต้องมาโฉบเลี้ยวซ้ายตรงใกล้ๆ แยกด้วย คนขี่จักรยานเสียวนะคะ

รวมทั้งดูเหมือนว่ารถใหญ่จะไม่เห็นใจรถเล็กสักเท่าไหร่ ราวกับว่า จักรยานไม่มีตัวตนอยู่บนโลกนี้ หรืออาจเป็นเพราะว่าคนขี่เป็นคนไทยก็ไม่รู้ เลยไม่ต้องแสดงน้ำใจให้กัน???

 

2. รถแดง ณ เชียงใหม่ อยู่เชียงใหม่อาทิตย์กว่าๆ เสียค่ารถแดงไปแปดร้อยกว่าๆ มายก๊อด!!!

ถึงแม้ว่าเราจะพยายามทุ่นค่ารถด้วยการเดินและการปั่นจักรยานแล้วก็ตาม (เคยเดินจากสวนนมถึงประตูช้างเผือกเลยทีเดียว)

 แต่ในบางกรณีดังที่กล่าวไว้ในข้อที่ 1 การจะขี่จักรยานหรือเดินนั้นก็เสี่ยงอันตรายพอสมควร จึงต้องนั่งรถแดง ซึ่งมัน....เฮ้อ...

เมื่อไหร่จะแก้ปัญหานี้ตกนะ รถประจำทาง (รถเมล์) คือทางออกที่ดีที่สุด แต่คนขับรถแดงก็คงไม่ยอม ถ้าไม่มีคำว่า ผลประโยชน์ อะไรๆ ในโลกนี้ก็คงง่ายกว่านี้เยอะ

 

3. ถนนหนทางในเชียงใหม่ ทำไมมันงงเยี่ยงนี้...ทั้งนี้ อาจเป็นความผิดของเราเองที่ไม่ได้ศึกษาเส้นทางให้ดีในบางครั้ง แต่มันงงจริงๆ นะ ป้ายสักนิด ขอสักหน่อยได้บ่?

 

 

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น เราก็ยังคงยอมว่า เมืองเชียงใหม่นั้น ก็ยังมีแง่ที่ดีงามอยู่ไม่น้อยค่ะ

 

ทั้งหมดนี้เป็นเพียงความคิดเห็นส่วนตัวของ จขบ. ถ้าหากไม่ตรงกับความเห็นของใคร ก็ขออภัย อย่าถือโทษโกรธกันเลยนะคะ